چرا نباید ماهی قرمز (گلدفیش) را در طبیعت رها کرد؟

شاید شما با خود فکر کنید که رها کردن گلدفیش در طبیعت گزینه مناسبی برای ماهی قرمزی است که در عید خریداری کرده‌اید و با این کار جان او را نجات خواهید داد اما در اینجا باید بزرگتر فکر کرد.

گلدفیش به عنوان یک گونه مهاجم، موجب نابودی ماهیان بومی منطقه و اکوسیستم اطراف آن خواهد شد و همان طور که حمله ملخ‌ کشتزارها را نابود خواهد کرد، آنان نیز نقش ملخ را در این اکوسیستم‌ها بازی خواهند کرد.

استفان بتی، محققی که در زمینه الگوهای رفتاری گلدفیش‌ها تحقیق می‌کند در این زمینه گفته است:

مردم گونه‌های اکواریومی خود را در طبیعت رها می‌کنند و گمان می‌کنند که این موضوع رفتار بی خطری است در حالی که یکی از فاکتورهای اصلی تاثیرگذاری در اکوسیستم یک منطقه است.

گلدفیش‌ها همه چیز خوار هستند و می‌توانند عادات تغذیه‌ای مخربی داشته باشند. آنان کیفیت آب را با جابه‌جایی رسوبات کف رودخانه‌ها و محیط، به هم ریخته و به گیاهان صدمه می‌زنند. همچنین هر چیز قابل خوردنی را که بیابند می‌خورند (مانند تخم دیگر ماهیان).

علاوه بر موارد بالا، آنان با ماهیان بومی منطقه بر سر محیط و منابع آن رقابت می‌کنند و بیماری‌های جدیدی را وارد اکوسیستم می‌کنند.

باید بدانید که گلدفیش‌ در طبیعت می‌تواند اندازه بسیار بزرگی پیدا کرده و توانایی بالایی در طی مسافت‌های طولانی دارد. در بعضی موارد آنان بیش از ۲۳۰ کیلومتر را در سال طی کرده بودند و وزنی بیش از ۲ کیلوگرم داشته اند. این موضوع قدرت مانور زیادی به گلدفیش‌ها داده و شانس بقای آنان را بسیار بالا می‌برد.

بنابر این اگر از گلدفیش خود خسته شده‌اید یا فکر می‌کنید که با رها کردن ماهی در طبیعت به او لطف می‌کنید، بهتر است دوباره به این موضوع فکر کنید و توجه داشته باشید که رها کردن بعضی گونه‌ها در طبیعت می‌تواند صدمات جبران ناپذیری را ایجاد کند. همه گونه‌ها مخرب نیستند با این حال بهتر است که همیشه جانب احتیاط در نظر گرفته شود.

فیسبوک توییتر گوگل + لینکداین تلگرام واتس اپ کلوب

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *